ویتامین C

ویتامین C یا اسید آسکوربیک برای سنتز کلاژن که پروتئین ساختاری پوست است مورد نیاز می باشد. کلاژن به زخم ها و حفظ خاصیت ارتجاعی پوست کمک می کند. ویتامین سی همچنین به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی از سلول های پوست در برابر آسیب اکسیداتیو ناشی از رادیکال های آزاد که می تواند روند بهبودی را مختل کنند، محافظت می کند.

در کنار سیکاگلوکال به عنوان یک قرص ضد ترمیم کننده، می توانید برای کاهش ماندگاری لکه های پوستی از سرم روشن کننده و ضد لک ترانگزامیکس نیز به صورت موضعی بهره مند شوید

ویتامین B2

ویتامین ب2 یا ریبوفلاوین نقش حیاتی در تولید انرژی و عملکرد سلولی دارد. در متابولیسم چربی ها، پروتئین ها و کربوهیدرات ها که برای ترمیم و بازسازی سلولی ضروری هستند، نقش دارد. نقش ریبوفلاوین در حفظ سلامت غشاهای مخاطی می تواند به جلوگیری از عفونی شدن زخم ها کمک نموده و بهبودی کارآمدتر را تسهیل کند.

ویتامین B3

ویتامین ب3 یا نیاسین، به دلیل خواص ضد التهابی آن شناخته شده است. این ویتامین سد پوستی را تقویت می کند و خاصیت ارتجاعی آن را بهبود می بخشد و سرعت بهبودی در اپیدرم را افزایش می دهد. نیاسین آمید که شکل ویتامین ب3 بکار رفته در سیکاگلوکال است به کاهش هایپرپیگمانتاسیون و قرمزی رایج در زخم ها کمک می کند تا پوست پس از بهبودی رنگ یکنواختی پیدا کند.

ویتامین B7

ویتامین ب7 ا بیوتین برای سنتز اسیدهای چرب و متابولیسم اسیدهای آمینه و کربوهیدرات‌ها ضروری است. از رشد و ترمیم سلول های پوست حمایت می کند و از خشکی و پوسته پوسته شدن جلوگیری می نماید. نقش بیوتین در تولید کراتین نیز از یکپارچگی ساختاری پوست حمایت می کند.

ویتامین D3

ویتامین D برای ایجاد پاسخ های ایمنی مناسب، تنظیم رشد و ترمیم سلول های پوست ضروری است. این ویتامین پاسخ های التهابی را که می توانند بهبودی را به تاخیر بیندازند تعدیل می کند و التهاب مزمن را کاهش می دهد. سطوح کافی ویتامین D تولید پپتیدهای ضد میکروبی را افزایش می‌دهد که برای کاهش خطر عفونت زخم‌ها مهم هستند.

زینک

زینک یا روی برای واکنش‌های آنزیمی مختلف درگیر در سنتز DNA، تقسیم سلولی و سنتز پروتئین حیاتی است. همگی این موارد برای ترمیم پوست حیاتی هستند. زینک دارای خواص ضد التهابی و آنتی اکسیدانی است که استرس اکسیداتیو و التهاب را در پوست آسیب دیده کاهش می دهد. روی همچنین در حفظ یکپارچگی ساختاری بافت پوست و تقویت سنتز کلاژن که برای بهبودی زخم و خاصیت ارتجاعی پوست ضروری است، نقش دارد.

مس

مس برای تشکیل هموگلوبین و گلبول های قرمز خون که اکسیژن و مواد مغذی پوست را تامین می کنند ضروری است. در سنتز دو پروتئین الاستین و کلاژن که برای حفظ خاصیت ارتجاعی و استحکام پوست ضروری هستند، نقش دارد. مس همچنین دارای خواص آنتی اکسیدانی قوی است که از سلول های پوست در برابر آسیب اکسیداتیو محافظت می کند و باعث بهبود سریع تر زخم می شود.

آهن

آهن برای انتقال اکسیژن و تنفس سلولی حیاتی است. سطوح کافی آهن تضمین می کند که اکسیژن به طور موثر به بافت های در حال بهبودی می رسد تا تولید انرژی و بازسازی سلول ها به صورت کامل انجام شود. کمبود آهن می تواند منجر به اختلال در ترمیم زخم و افزایش حساسیت به عفونت ها شود که آن را به یک ماده معدنی حیاتی برای حفظ سلامت پوست تبدیل می کند.